Afscheid van toegewijde accordeonisten

Woensdag 4 maart 2026 was een bijzondere repetitie-avond van het Soester Knollenkoor. Het was de laatste keer dat Jan Roels en Hans van den Bogaard het koor begeleidden. Om leeftijd, conditie en gezondheid moesten beide heren helaas afhaken. Na een uur zingen en spelen was het tijd voor een drankje en aansluitend het officiële gedeelte van het afscheid.

Voorzitter Jos Sesink nam het woord en memoreerde de twintig jaren die Jan bij het Knollenkoor was als accordeonist en muzikaal leider. Het eerste optreden van Jan was op 27 februari 2006 tijdens de senioren carnavalsmiddag in Soest. HIj voelde zich er direct thuis en werd in overleg met het bestuur van Apollo aangesteld. Jan bleek een zeer talentvolle accordeonist te zijn. Onder zijn leiding ontwikkelde het Knollenkoor zich tot wat het nu is. Voor de leden van Apollo was dit reden hem te benoemen tot "Bijzonder lid van het Soester Mannenkoor Apollo", vanwege zijn grote verdienste als accordeonist en muzikaal leider. Zo blijft hij toch nog verbonden met Apollo. Voor de dochter van Jan was er een mooi boeket bloemen voor haar inzet voor Jan. Zij was in die twintig jaar ook bij heel veel optredens aanwezig, al dan niet met man en zoon.

Voor Hans van den Bogaard was er ook veel lof en dank voor de tien jaren gedurende welke hij samen met Jan accordeon speelde voor het Knollenkoor. Hun samenwerking groeide uit tot een bijzondere vriendschap.en bij de leden verwierf hij ook een bijzonder plekje. Eerder was Hans al onderscheiden met de "Erespeld van het Spester Knollenkoor". Een onderscheiding die Jan ook al eens bij het 10-jarig bestaan van het Knollenkoor ten deel was gevallen. 

Namens alle zangers en begeleiders kon Philip Parlevliet, secretaris van het Apollo-bestuur en portefeuillehouder van het Knoillenkoor, Jan een fotoboek en een envelop met inhoud.geven en Hans een mooie fotocollage ter herinnering en eveneens een envelop met inhoud.

Gelukkig kon het bestuur de leden melden dat er contact is met twee accordeonisten die het muzikale stokje over kunnen nemen. Dat was zowel voor het koor als voor de afscheid nemende heren een geruststelling, het Knollenkoor kan weer door!